“Volle dames”

Mijn “Volle dames” zijn: met de hand geboetseerd, uniek, mooi zoals ze zijn, hebben elk een eigen naam, stralen uit dat ze blij zijn met zichzelf, maar sluiten hun ogen voor alle commentaar van de harde buitenwereld.

De ogen zijn de ziel van de mens. Door de ogen gesloten te houden, laten ze ons niet zien wat er werkelijk achter die gesloten ogen voor gevoelens zijn. Zijn ze wel zo blij met zichzelf?